“ เรามีบ้านถาวรในสวรรค์”

บทอ่านจากจดหมายนักบุญเปาโลอัครสาวกถึงชาวโครินธ์ฉบับที่สอง

พี่น้อง เรารู้ว่า เมื่อเตนท์ซึ่งเราอาศัยอยู่ในโลกนี้ที่ถูกเก็บพับแล้ว เรายังมีบ้านซึ่งพระเป็นเจ้าทรงสร้างไว้สำหรับเรา เป็นบ้านถาวรนิรันดร ที่ไมได้สร้างขึ้นด้วยมือของมนุษย์ อยู่ในสวรรค์

ดังนั้น เราจึงมีความมั่นใจอยู่เสมอ และมราบว่าเมื่อเรามีชีวิตอยู่ในร่างกาย เราก็ถูกเนรเทศจากพระเจ้า เราดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อ มิใช่ตามที่ตาแลเห็น เรามีควงามมั่นใจ แต่เราก็ปรารถนาจะถูกเนรเทศจากร่างกายมากกว่า เพื่อไปอยู่กับพระเจ้า เหตุฉะนั้น ไม่ว่าเราจะมีชีวิตอยู่ในร่างกาย หรือถูกเนรเทศจากร่างกายก็ตาม เราก็มีความปรารถนา เราก็มีความมุ่งมั่นที่จะทำตนให้เป็นที่พอพระทัยพระองค์ เพราะว่าเราทุกคนจะต้องปรากฏตัวเฉพาะบัลลังฏ์ของพระคริสตเจ้า เพื่อแต่ละคน จะได้รับสมกับที่ได้กระทำเมื่อยังมีชีวิตอยู่ในร่างกายแล้วแต่ว่าจะดีหรือชั่ว

 นี่คือพระวาจาของพระเจ้า

ซิสเตอร์ คริสตีนา บุญล้อม พรหมสาขา ณ สกลนคร

เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1936

เป็นบุตรของ นาย เพียร และนาง หอม พรหมสาขา ณ สกลนคร สัตบุรุษวัดแม่พระถวายองค์ในพระวิหาร บ้านจันทร์เพ็ญ อ. ต่างอย
จ.สกลนคร

รับศีลล้างบาป และศีลกำลัง ที่วัดแม่พระถวายองค์ในพระวิหาร
บ้านจันทร์เพ็ญ

ซิสเตอร์คริสตีนา มีพี่น้องร่วมบิดา 5 คน เสียชีวิตแล้ว 2 คน
และพี่น้องร่วมมารดา 8 คน ยังมีชีวิตทุกคน

การะแสเรียก - ชีวิตนักบวช และงานแพร่ธรรม

สมัครเข้าอารามเมื่อปี ค.ศ. 1951 โดยการสนับสนุนของ ซิสเตอร์เซกุนดา
โสรินทร์ ซิสเตอร์ประจำวัด และคุณพ่อคำผง กายราช ซึ่งเป็นเจ้าอาวาส
ในขณะนั้น

1 พฤษภาคม ค.ศ.1955 เลื่อนขั้นเป็นสมัครเณรี

1 พฤษภาคม ค.ศ.1956 เลื่อนขั้นเป็นนวกเณรี

9 พฤษภาคม ค.ศ.1957 ปฏิญาณตนครั้งแรก

28 เมษายน ค.ศ.1967 ปฏิญาณตนตลอดชีวิต

1 พฤษภาคม ค.ศ.1985 ฉลองครีบ 25 ปี แห่งการปฏิญาณตน

13 กันยายน ค.ศ. 2008 ฉลองครบ 50 ปี แห่งการปฏิญาณตน

งานแพร่ธรรม

ปี ค.ศ. 1957 – 1959 รับหน้าที่เป็นผู้ดูแลเยาวเณรี

28 เมษายน ค.ศ.1967 ประจำที่หอพักหญิง โรงเรียนเซนต์ยอแซฟ ท่าแร่

1 พฤษภาคม ค.ศ.1975 อธิการบ้าน ที่โรงเรียนวรสารพิทยา

1 พฤษภาคม ค.ศ.1976 ดูแลด้านโภชนาการที่หอพักหญิง ท่าแร่

9 พฤษภาคม ค.ศ.1977 อธิการิณีบ้าน ที่วัดดอนทอย

1 พฤษภาคม ค.ศ.1978 อธิการิณีบ้าน ที่วัดสองคอน

12 พฤษภาคม ค.ศ.1980 ประจำที่หอพักหญิง ท่าแร่

1 พฤษภาคม ค.ศ.1981 อธิการิณีบ้าน ที่โรงเรียนวรสารพิทยา ( 11 ปี )

1 พฤษภาคม ค.ศ.1991 อธิการิณีบ้าน ที่วัดสองอคอน

1 พฤษภาคม ค.ศ.1994 อธิการิณีบ้าน ที่บ้านสิเมออน ท่าแร่

20 ธันวาคม ค.ศ. 1997 ช่วยงานที่วัดสองคอน

ค.ศ. 1998 - ค.ศ. 2000 อธิการิณีบ้าน ที่วัดช้างมิ่ง

ค.ศ. 2001 – ปัจจุบัน พักที่บ้านศูนย์กลางคณะ

ประวัติการเจ็บป่วย

ซิสเตอร์คริสตีนา บุญล้อม พรหมสาขา ณ สกลนคร เป็นคนสุขภาพไม่ค่อยดีตั้งแต่ยังเล็ก เมื่อเข้าอารามก็ไทเคยเป็นภาระให้ใคร
ทำหน้าที่ของตนด้วยความรับผิดชอบตามที่ผู้ใหญ่มอบให้ตลอด 40 ปี จนกระทั่ง อายุ 61 ปีจึงกลับมาพักที่บ่านศูนย์กลางคณะ ในช่วงนี้เริ่มป่วยด้วยโรคหัวใจและโรคความดันโลหิตสูง ซิสเตอร์ได้พบแพทย์ และดูแลตัวเองอย่างดี อาการบางอย่างที่เป็นประจำคือ
เวียนศีรษะ

จนกระทั่งวันศุกร์ที่ 20 กุมภาพันธ์เวลาประทมาณ 16.00 น. ขณะนั่งสวดสายประคำที่ระเบียงหน้าบ้านพัก ซิสเตอร์รู้สึกเวียนศีรษะ จึงเรียกให้ผู้ดูแลช่วยพยุงเข้าไปนั่งในห้อง ภายในเวลา 15 นาที ที่ผู้ดูแลและพยาบาลปฐมพยาบาลอยู่นั้น ซิสเตรอ์ก็หมดสติ
ทางคณะจึงจัดส่งซิสเตอร์คริสตีนาไปที่โรงพยาบาลสกลนครโดยการเอื้อเฝื้อของรถกู้ภัยฉุกเฉินของเทศบาล ท่าแร่

หลังจากได้รับการตรวจจากแพทย์ จึงทราบว่าซิสเตอร์คริสตีนา เส้นเลือดแตกในสมอง ตรงแกนกลางสมอง ซึ่งเป็นส่วนที่สำคัญ
ไม่สามารถจะผ่าตัดได้ และคงจะมีชีวิตอีกไม่นาน ซิสเตอร์คริสตีนาพักรักษาอยู่ที่โรงพยาบาลสกลนครจน
ถึงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 และได้คืนวิญญาณแด่พระเจ้าอย่างสงบ เวลา 05.00 น. รวมสิริอายุ 74 ปี

คุณธรรมเด่นที่พบในชีวิตของซิสเตอร์คริสตีนา

ซิสเตอร์คริสตีนา หรือ “ ซิสเตอร์บา” เป็นคนเรียบง่าย ชื่อๆ จริงใจและจริงจัง อุทิศตนรับใช้พระเจ้าและเพื่อนมนุษย์ตามหน้าที่ที่ผู้ใหญ่มอบให้
โดยไม่เคยปฏิเสธ ไม่ว่าจะเป็นงานด้าบอบรมผู้ฝึกหัด งานตามวัด หรืองานตามโรงเรียน

ซิสเตอร์คริสตีนา มีน้ำใจกว้างชอบช่วยเหลือผู้อื่น แม้เวลาที่พักจากหน้าที่และมาประจำอยู่ที่บ้านผู้สูงอายุ ก็จะช่วยดูแลสอดส่อง
ซิสเตอร์ยายทั้งหลาย ถ้ามีซิสเตอร์ยายเป็นอะไร ก็จะมาดูถ้าช่วยได้จะช่วยทันที ถ้าช่วยไม่ได้ก็จะตามผู้ใหญ่ จนพวกเราเรียกท่านว่า
“ หมอกิส” ( คริสตีนา)

ซิสเตอร์คริสตีนา เป็นคนมีความศรัทธาซื่อๆต่อแม่พระ และพระเยซูในศีลมหานสนิท นอกจากภาวนาตามตารางเวลาของส่วนรวมแล้ว
เรามักจะเห็นซิส เตอร์คริสตีนา มานั่งเฝ้าศีลส่วนตัวบ่อยๆ และสวดสายประคำอยู่เนืองนิตย์ วันละ 20-30 สาย ท่านภาวนาให้ทุกคน
ไม่ว่าจะเป็นพระสังฆราช พระสงฆ์ นักบวช และทุกคนที่มาขอคำภาวนา ท่านจะสวดออกชื่อเขาเป็นพิเศษ และสวดสม่ำเสมอ

ซิสเตอร์คริสตีนา มีความสุภาพถ่อมตน นบนอบผู้ใหญ่ด้วยใจยินดี จะให้ไปปอู่ที่ไหนก็ไป เพราะตระหนักว่านี่คือพระประสงค์ของพระเจ้า

เกือบตลอดชีวิตของซิสเตอร์คริสตีนา ท่านคุ้ยเคยกับงานรับใช้ดูแลด้านโภชนาการตามวัดและโรงเรียน ตื่นก่อน นอนทีหลัง หนักเอาเบาสู้

ด้วยท่าทางที่ซื่อๆ ยิ้มแย้มแจ่มใส ใจดี ชอบแบ่งปันแก่ตนอื่น พูดติดตลกนิดๆ และความห่วงใยต่อคนอื่น ทำให้ซิส เตอร์คริสตีนา
เป็นที่รักของทุกคนที่พบเห็น ไม่ว่าจะเป็นญาติพี่น้องในครอบครัว หรือสมาชิกในคณะ

ด้วยการสนทนากับพระเจ้าอย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้ซิสเตอร์คริสตีนามีความพร้อมอยากจะไปพบพระเจ้าในชีวิตนิรันดร ท่านตระเตรียมทุกอย่าง
เพื่อการกลับไปสู่บ้านพระบิดา ไม่ว่าจะเป็นภาพถ่าย ท่านก็สั่งไว้ว่า “ ถ้าฉันตายก็ให้เอาภาพนี้นะ” เสื้อผ้านักบวชที่จะสวมใส่ท่านก็เตรียมไว้เช่นกัน

วันที่นำซิสเตอร์ส่งโรงพยาบาลเสร็จ ผู้ดูและท่านก็มาเตรียมเสื้อผ้า และพบกระดาษแผ่นเล็กในกระเป๋าเสื้อเขียนว่า “ ชุดนี้เอาไว้ใส่ตอนตาย
เสื้อทับในด้วย ขอบใจมาก” พวกเราอ่านแล้วรู้สึกประทับใจมากสำหรับการเตรียมพร้อมของซิสเตอร์ท่านหนึ่ง ที่เป็นแบบอย่างที่ดีแก่พวกเรา

“ จงถือตะเกียง เตรียมพร้อมรอต้อนรับเจ้าบ่าว “ พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์มาเพื่อสวรรค์ันนี้พระองค์คงเห็นว่าซิสเตอร์คริสตีนา
พร้อมแล้วจึงได้มาต้อนรับท่านไปอยู่กับพระองค์ ขอให้ดวงวิญญาณของซิสเตอร์จงพักในความรักของพระองค์ตลอดนิรันดร

ในความเป็นมนุษย์ ถ้าซิสเตอร์คริสตีนาได้เคยล่วงเกินท่านผู้ใดทั้งในคำพูดและกิจการ ขอทุกท่านได้ให้ภัยแก่ซิสเตอร์ด้วย
และขอฝากดวงวิญญาญของซิสเตอร์คริสตีนา ไว้ในคำภาวนาของทุกท่านตลอดไป

ความในใจของซิสเตอร์คริสตินา บุญล้อม พรหมสาขา ณ สกลนคร

โอกาสฉลองครบรอบ 50 ปีแห่งการปฏิญาณตน เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2551

กระแสเรียกของฉันต้องบอกว่าเริ่มต้นกับแม่พระ เนื่องจากวัดของฉัน คือ วัดแม่พระถือศีลชำระ (ทุกวันนี้เรียกแม่พระถวายพระกุมารในพระวิหาร)
ฉันชอบไปวัดเมื่อตอนเป็นเด็ก และซิสเตอร์ที่สอนคำสอนชอบเล่าเรื่องแม่พระประจักษ์ให้ฟัง ฉันอยากเห็นแม่พระจึงชอบที่จะสวดหาแม่พระเสมอ
จากนั้นก็ไปขออนุญาตซิสเตอร์เพื่อเข้าอาราม แต่เนื่องจากเป็นคนสุขภาพไม่ค่อยดีและตัวเล็ก ซิสเตอร์ประจำวัดก็บอกว่าให้โตกว่านี้หน่อย

ต่อมาเมื่อโตขึ้น คุณแม่เซกุนดาได้ย้ายไปอยู่ที่จันทร์เพ็ญ และได้ชวนเข้าอาราม ฉันจึงดีใจมากและรีบตอบรับคุณแม่ทันที จากนั้นฉันจึงได้เข้ามา
เป็นผู้ฝึกหัด และพยายามดำเนินชีวิตการเป็นผู้ฝึกหัดที่ดี ฉันมีความลำบากมากที่ต้องทำงานหนักเนื่องจากสุขภาพที่ไม่ค่อยแข็งแรง
แต่ก็ได้พยายามทำตามระเบียบวินัยอย่างดี และสวดภาวนาเสมอ ฉันได้พยายามดำเนินชีวิตธรรมดา เรียบ ๆ ง่าย ๆ ให้พระเยซูเจ้าเป็นศูนย์กลาง
เป็นหัวใจของฉัน ถึงแม้สุขภาพกายไม่ค่อยดี แต่พระองค์ก็ทรงดูแลเสมอ หลังจากที่ปฏิญาณครั้งแรก คุณแม่อธิการิณีก็ให้ไปดูแลเยาวเณรี
ซึ่งในตอนนั้นฉันคิดว่าฉันไม่มีความรู้อะไร แต่ฉันก็ไปด้วยความนบนอบ และฉันก็สามารถทำหน้าที่ผ่านไปได้ด้วยดี เป็นเวลา 2 ปี

หลังจากนั้นฉันเรียนรู้ว่า อะไรก็ตามที่เรานบนอบต่อผู้ใหญ่ ต่อน้ำพระทัยของพระ เราจะสามารถทำงานและรับผิดชอบในสิ่งที่แม้บางครั้ง
เราคิดว่าจะทำไม่ได้ แต่พระจะเป็นผู้นำทางและช่วยเหลือให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ฉันจึงมีความวางใจในพระญาณสอดส่องของพระเสมอ

ขอโมทนาคุณพระองค์ที่ได้เรียกและเลือกฉันให้มารับใช้พระองค์เป็นเวลา 50 ปี ในชีวิตนักบวช และขอรับใช้พระองค์ต่อไปในชีวิต
และกำลังที่เหลืออยู่ ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนช่วยเหลือส่งเสริมกระแสเรียกจนถึงทุกวันนี้

ชมทุกภาพงานพิธีมิสวาปลงศพ เมื่อ 3 มีคนาคม 2010

ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก
คพ.ขวัญ ถิ่นวัลย์